Als je ons ooit hebt gebeld, heb je hoogstwaarschijnlijk met Filipa gesproken.

Als je ons berichtjes stuurt, als je vragen hebt over een product, als je iets aan een bestelling wilt toevoegen, als je een suggestie nodig hebt of gewoon niet goed weet wat je moet doen met dat vreemde ding dat je net hebt ontvangen, is het heel waarschijnlijk Filipa aan de andere kant van de lijn.

Zij is het vaak die achter de telefoon jullie bestellingen noteert, leveringen bevestigt, oplossingen zoekt, suggesties doet en vooral naar jullie luistert. Ze weet wie wat bestelt, wie een bepaald product graag heeft, wie altijd iets specifieks nodig heeft en wie opduikt met een vraag waar waarschijnlijk niemand eerder een antwoord op had bedacht.

Filipa hoort bij dat deel van Microgreens dat je niet in de dozen ziet. En nu is ze getrouwd. Wat op zich al groot genoeg nieuws zou zijn voor een post.

Maar er is meer! Filipa gaat op huwelijksreis naar Japan. En wij zijn erg benieuwd wat er gaat gebeuren.

Want jarenlang bij Microgreens werken, omringd door chefs, ingrediënten, nieuwe producten, smaken, trends en gesprekken over eten, geeft een klein probleem: op een gegeven moment kun je niet meer reizen zonder overal naar te kijken met de ogen van iemand die in de gastronomie werkt.

We zijn er zeker van dat Filipa dingen zal proeven die ze nog nooit heeft geproefd, winkels binnenstapt waar ze de helft mee naar Portugal wil nemen, ingrediënten ontdekt die we waarschijnlijk nog niet in de catalogus hebben en terugkomt met een eindeloze lijst van dingen die we “echt moeten proberen”.

En als we haar kennen, zouden we ook helemaal niet verbaasd zijn als ze de helft van de reis zou besteden aan vragen hoe iets wordt geteeld, hoe het heet, wanneer het wordt geoogst of waarom het die textuur heeft.

Dat gebeurt als je elke dag werkt met mensen die op een heel eigen manier over eten nadenken. Gastronomie is dan niet meer alleen wat er op het bord ligt. Het wordt een soort “beroepsziekte”.

Dus terwijl zij weg is, blijven wij hier doen wat we elke dag doen: telefoons opnemen, bestellingen klaarmaken, berichten beantwoorden en proberen te zorgen dat er niets misgaat.

Zonder Filipa, natuurlijk.

Een paar dagen lang is de telefoon van iemand anders. En eerlijk gezegd vinden wij dat ze het verdient. Ze verdient het om af te haken. Ze verdient het om te trouwen. Ze verdient het om te reizen. Ze verdient het om te verdwalen in Japan en een paar dagen niet te weten hoe laat het in Portugal is, niets over bestellingen te horen en door niemand gevraagd te worden of we dat product nog voor morgen kunnen regelen.

Filipa, geniet ervan! Eet. Reis. Ontdek.

En kom terug! Er zijn klanten die geholpen willen worden :)